Międzynarodowa konspiracja
Wielu amerykańskich patriotów nie mogło uwierzyć w to, że Międzynarodowi Bankierzy mogliby wywołać wojnę i postanowiło zmusić ich do pokazania kart. Było to w duchu Andrew Jacksona, który później powiedział im : „Tworzycie złodziejską melinę i jesteście żmijami. Zamierzam was dosięgnąć i dzięki Przedwiecznemu Bogowi dosięgnę was !". Narody kontrolowane są przez wojny. Nathan Rotschild wydał rozkazy. „Dajcie nauczkę tym zuchwałym Amerykanom. Przywróćcie im status Kolonii."
Rząd brytyjski, zawsze służalczy wobec Banku Anglii, rozpoczął wojnę w 1812 r. Wojna ta została obliczona na takie zubożenie Stanów Zjednoczonych, że ustawodawcy musieli prosić o pokój i szukać pomocy finansowej. Nathan Rotschild zażądał, żeby nie została udzielona żadna pomoc finansowa z wyjątkiem pomocy w zamian za odnowienie karty Banku Ameryki.
Plan Nathana Rotschilda powiódł się w pełni. Nie miało dla niego znaczenia, ilu ludzi zostało zabitych i rannych, ile kobiet owdowiało, jak wiele dzieci zostało sierotami, jak wielu ludzi zostało bez środków do życia. On i jego współkonspiratorzy cieszyli się z osiągnięcia swojego celu i działając w ten sposób powodowali coraz większe niezadowolenie wśród mas ludzi, które obwiniały nieudolną politykę swoich własnych rządów, podczas gdy nikt nie podejrzewał istnienia Tajnej Władzy za sceną z wyjątkiem bardzo niewielu ludzi.
W 1816 r. Kongres Stanów Zjednoczonych odnowił Kartę Banku Stanów Zjednoczonych stosownie do żądań. Wiele autorytetów twierdzi całkiem otwarcie, że członkowie Kongresu byli przekupieni lub zastraszeni i głosowali za prawodawstwem, które wpędziło Amerykanów z powrotem w finansowe niewolnictwo1.
Ludzie, którzy spiskują i planują zdobycie ekonomicznej i politycznej kontroli nad światem śmiało poniżają Miłość, żeby osiągnąć swoje cele, tak samo jak nie wahają się zlecać popełnienia morderstwa, żeby pozbyć się ludzi stojących na ich drodze. W 1857 r. małżeństwo Leonory, córki Lionela Rotschilda, z jej kuzynem Alfonso z Paryża (Rotschildowie byli zwolennikami utrzymywania spraw wewnątrz rodziny), sprowadziło wiele międzynarodowych osobistości do Londynu, gdzie odbywała się ceremonia. Zaproszono na nią Benjamina Disraeli'ego, znanego angielskiego męża stanu, który został premierem w 1868 r., a potem znowu w 1874 r.
Mówi się, że Disraeli miał powiedzieć w czasie swojego przemówienia z tej pamiętnej okazji, co następuje : „Pod tym dachem znajdują się głowy rodziny Rotschildów, znanej w każdej stolicy europejskiej i w każdej części świata. Jeśli chcecie, możemy podzielić Stany Zjednoczone na dwie części, jedną dla ciebie, James, a jedną dla ciebie, Lionel. Napoleon2 zrobi tak samo i to jest wszystko, co mogę mu doradzić. Bismarckowi zostanie zaproponowany taki upajający program, że stanie się naszym nędznym niewolnikiem".
Historia notuje, że Judah P. Benjamin, krewny Rotschildów, został mianowany ich profesjonalnym strategiem w Ameryce. Amerykańska Wojna Domowa, która podzieliła Unię na dwie części, stała się faktem dokonanym.
Napoleon III został przekonany przez bankierów do rozszerzenia swojego Imperium Francuskiego o Meksyk. Rząd brytyjski został przekonany, że Północne Stany mogłyby stać się na powrót kolonią. Wojna Domowa w Stanach Zjednoczonych była wojną ekonomiczną wywołaną przez Międzynarodowych Bankierów. Dzięki zastosowaniu nacisków ekonomicznych prostą sprawą stało się wzmożenie trudności ekonomicznych, jakie napotkały Stany Północne po zniesieniu niewolnictwa. Abraham Lincoln przyznał : „Żaden naród nie może przetrwać dłużej na pół wolny i na pół zniewolony".3
Międzynarodowi bankierzy udzielali nieograniczonych pożyczek wszystkim wojskom zaangażowanym przez Południe w walce z wojskami Północy. Pożyczyli oni Napoleonowi III 201 milionów 500 tysięcy franków na jego meksykańską kampanię. Kiedy Konfederacja potrzebowała pomocy w 1863 r., ludzie sprawujący władzę zaproponowali Napoleonowi Teksas i Luizjanę w zamian za francuską interwencję przeciwko Stanom Północnym.
Car Rosji dowiedział się o tych absurdalnych propozycjach i oznajmił rządom Anglii i Francji, że gdyby czynnie interweniowały i udzieliły pomocy militarnej Południu, Rosja będzie uważała taką akcję za deklarację wojny przeciwko carskiemu Imperium Rosji. Dla wzmocnienia swojego ultimatum rosyjskie okręty zostały wysłane do Nowego Jorku i San Francisco i oddane do dyspozycji Lincolna.4
Kiedy władze Północy znalazły się w kłopotach finansowych, Międzynarodowi Bankierzy nie odmówili pożyczek pieniędzy. Zażądali tylko, żeby stopa procentowa dla Północnych Stanów wynosiła 28%. Poza tym, to oni prowadzili interesy jako lichwiarze. Ważnym aspektem amerykańskiej Wojny Domowej jest to, że z całym prawdopodobieństwem zostałaby ona zakończona w ciągu kilku miesięcy, gdyby nie nowe pożyczki udzielone przez międzynarodowych lichwiarzy. Były to pożyczki lichwiarskie. Były one oparte na warunkach i stopach procentowych, które zostały tak ustalone, żeby oddać międzynarodowym bankierom kontrolę nad ekonomią całego kraju. Kiedy doszli do wniosku, że nadszedł czas, zakończyli wojnę.
Lincoln próbował zerwać finansowe pęta, którymi były związane jego Północne Stany. Dla niego Artykuł 1, Dział 8, paragraf 5 Konstytucji był wystarczającym upoważnieniem. Zlekceważył zabiegi bankierów. Nakazał wydrukowanie 450 milionów dolarów - Uczciwych pieniędzy. Jako zabezpieczenie tych pieniędzy umieścił Kredyt Narodu. Międzynarodowi Bankierzy odwzajemnili się doprowadzając do przegłosowania w Kongresie ustawy orzekającej, że Greenbacks5 Lincolna („zielone dolary" Lincolna) nie będą akceptowane jako środek spłaty odsetek od obligacji rządowych ani cel importowych. Bankierzy spowodowali, że pieniądze Lincolna stały się prawie bezwartościowe, odmawiając ich akceptowania, za wyjątkiem wielkiego obniżenia ich wartości. Obniżając wartość zielonych dolarów" do 30 centów, wykupili je wszystkie. Potem zmienili zdanie i kupili za nie obligacje rządowe, żądając dolara za dolara. W ten sposób zwalczyli poważne zagrożenie i zarobili po 70 centów na dolarze.
W London Times pojawił się artykuł inspirowany przez Międzynarodowych Bankierów. Dotyczył on emisji Greenbacks Abrahama Lincolna. Czytamy tam : „Jeżeli ta szkodliwa polityka finansowa, która ma swoje korzenie w Ameryce Północnej, przetrwa na stałe, wówczas rząd ten bez ponoszenia kosztów zaopatrzy się w swoje własne pieniądze. Spłaci długi i pozostanie bez nich. Będzie miał wszystkie pieniądze niezbędne do prowadzenia swojej działalności handlowej. Stanie się dobrze prosperującym bez precedensu w historii świata. Mózgi i bogactwo wszystkich krajów przybędą do Ameryki Północnej. TEN KRAJ MUSI ZOSTAĆ ZNISZCZONY, INACZEJ ZNISZCZY ON KAŻDĄ MONARCHIĘ NA KULI ZIEMSKIEJ".6
The Hazard Circular został dostarczony do wszystkich instytucji bankowych zza oceanu. Oto, co można było tam przeczytać : „Niewolnictwo możliwe będzie do zniesienia dzięki wojnie. Ja i moi europejscy przyjaciele popieramy to, ponieważ niewolnictwo jest tylko posiadaniem pracy i niesie z sobą troskę o pracowników, podczas gdy europejski plan kierowany przez Anglię mówi, że kapitał musi kontrolować pracę przez kontrolę zarobków.
Wielki dług, który, jak zobaczą Kapitaliści, jest spowodowany wojną, musi być użyty do kontroli wartości pieniędzy. Dla osiągnięcia tego obligacje rządowe muszą zostać użyte jako podstawa bankowości. Czekamy teraz na wykonanie tego polecenia przez ministra finansów Stanów Zjednoczonych. Nie pozwoli ono kiedykolwiek na cyrkulację Greenbacks jako pieniędzy, jak są one nazywane, dopóki nie możemy tego kontrolować. Ale możemy kontrolować obligacje i poprzez nie emisje bankowe."
Bankierzy finansowali kampanie wyborcze wystarczającej liczby senatorów i kongresmanów, żeby mieć pewność, że Narodowa Ustawa Bankowa (National Banking Act) stanie się prawem. Narodowa Ustawa Bankowa została przyjęta w 1863 r. mimo silnych protestów prezydenta Lincolna. W ten sposób Międzynarodowi Bankierzy wygrali kolejną rundę. O jeden krok dalej zbliżono mieszkańców świata do niewoli ekonomicznej, politycznej i religijnej.
W liście z nagłówkiem : Bracia Rotschild, Bankierzy, Londyn, Anglia, z datą 25 czerwca 1863 r., adresowanym do panów Ikelheimera, Mortona i Vandergoulda, 3 Wall Street, New York, U.S.A., czytamy :
„Drodzy Panowie :
Pan John Sherman napisał do nas z miasta w stanie Ohio w sprawie profitów, jakie można osiągnąć w dziedzinie narodowej bankowości w związku z ostatnią ustawą waszego Kongresu. Załączył do swojego listu kopię tej Ustawy. Najwyraźniej Ustawa ta została zredagowana na podstawie planu sformułowanego przez Brytyjskie Stowarzyszenie Bankierów i przez to stowarzyszenie rekomendowanego naszym amerykańskim przyjaciołom, planu, który, jeżeli zostanie wprowadzony w życie jako prawo, okaże się wysoce korzystny dla środowiska bankowego na całym świecie.
Pan Sherman oświadcza, że kapitaliści nigdy nie posiadali takiej okazji do gromadzenia pieniędzy, jaką przynosi ta ustawa. Daje ona Narodowemu Bankowi prawie całkowitą kontrolę narodowych finansów. « Niewiele osób, które rozumieją system, pisze on, będzie albo tak zainteresowanych zyskami osiąganymi dzięki niemu, albo tak zależnych od korzyści, jakie on przynosi, że ze strony tej klasy nie będzie żadnej opozycji, kiedy z drugiej strony, ogromna większość ludzi, niezdolna umysłowo pojąć olbrzymich korzyści, jakie kapitał czerpie z tego systemu, będzie dźwigała swój ciężar bez narzekania i być może nawet nie podejrzewając, że system jest szkodliwy w stosunku do ich interesów... »
Wasi pełni szacunku słudzy
BRACIA ROTHSCHILDOWIE"
W odpowiedzi na powyższy list panowie Ikelheimer, Morton i Vandergould pisali :
„Drodzy Panowie :
Potwierdzamy otrzymanie waszego listu z 25 czerwca, w którym odwołujecie się do wiadomości otrzymanych od czcigodnego Johna Shermana z Ohio, odnoszących się do korzyści i zysków z amerykańskich inwestycji dokonywanych zgodnie z warunkami Narodowej Ustawy Bankowej.
Pan Sherman posiada, w ogromnym stopniu, wyróżniające się cechy odnoszącego sukcesy finansisty. Posiada takie usposobienie, że jakiekolwiek nie byłyby jego uczucia, nigdy nie powodują one utraty dostrzegania przez niego głównej okazji. Jest młody, przenikliwy i ambitny. Skupił się na prezydenturze Stanów Zjednoczonych i już jest członkiem Kongresu (ma również ambicje finansowe). Słusznie sądzi, że ma wszystko do zyskania, będąc życzliwym wobec posiadających duże zasoby finansowe ludzi i instytucji, które czasami nie są zbyt wybredne w swoich metodach, czy to otrzymywania pomocy rządowej, czy swojej ochrony przed nieprzyjaznym ustawodawstwem.
Jeśli chodzi o organizację Banku Narodowego tutaj i naturę oraz zyski z takich inwestycji, prosimy o odwołanie się do naszych okólników, które tu załączamy, mianowicie :
Dowolna liczba osób, nie mniej niż pięć, może organizować Narodową Korporację Bankową.
Z wyjątkiem miejscowości liczących 6000 mieszkańców lub mniej, Bank Narodowy nie może posiadać kapitału mniejszego niż 1 milion dolarów.
Są to prywatne korporacje organizowane dla prywatnego zysku i wybierają swoich własnych urzędników i pracowników.
Nie podlegają oni kontroli prawa stanowego, z wyjątkiem przypadków, które Kongres może zastrzegać sobie od czasu do czasu.
Mogą przyjmować depozyty i udzielać pożyczek dla swoich własnych korzyści. Mogą kupować i sprzedawać obligacje i papiery wartościowe ze zniżką oraz wykonywać ogólną działalność bankową.
Otwarcie Banku Narodowego na skalę 1 miliona dolarów będzie wymagało zakupu rządowych obligacji USA za tę sumę (według parytetu wartości). Obligacje USA można teraz kupić z 50% zniżką. Tak więc bank o kapitale 1 miliona dolarów można dziś założyć za jedyne 500 000 dolarów. Obligacje te muszą być zdeponowane w Skarbie Państwa Stanów Zjednoczonych w Waszyngtonie jako zabezpieczenie waluty Banku Narodowego, która będzie dostarczona przez rząd do banku.
Rząd Stanów Zjednoczonych będzie wypłacał w złocie odsetki w wysokości 6% od wszystkich obligacji. Odsetki będą płatne co pół roku. Widać, że przy obecnej cenie obligacji odsetki płatne przez rząd wynoszą 12% w złocie od wszystkich zainwestowanych pieniędzy.
Rząd Stanów Zjednoczonych na podstawie wyżej wymienionych obligacji, zdeponowanych w Skarbie Państwa, na mocy takiego zabezpieczenia będzie dostarczał narodową walutę do banku deponującego obligacje przy rocznych odsetkach wynoszących tylko jeden procent rocznie.
Waluta jest drukowana przez rząd USA w formie takiej jak Greenbacks, tak że ludzie nie dostrzegą różnicy, chociaż waluta jest tylko przyrzeczeniem wypłaty przez bank.
Popyt na pieniądze jest tak duży, że mogą one być bez trudu pożyczane klientom w kasie Banku ze zniżką na 10%, w terminie trzydziestolub sześćdziesięciodniowym, co pozwala uzyskać około 12-sto procentowe odsetki od waluty.
Odsetki od obligacji plus odsetki od waluty, którą zabezpieczają obligacje plus okoliczności uboczne działalności powinny przynosić całkowite dochody banku równe od 28% do 33 1/3%.
Banki Narodowe mają przywilej dowolnego zwiększania i kontraktowania swojej waluty, i oczywiście mogą udzielać albo wstrzymywać pożyczki, kiedy uznają to za właściwe. Ponieważ banki posiadają organizację krajową i mogą łatwo działać razem wstrzymując lub zwiększając pożyczki, oznacza to, że mogą one spowodować przez wspólną akcję odmowy udzielania pożyczek rygorystyczność na rynku pieniądza i w ciągu jednego tygodnia lub nawet jednego dnia spowodować spadek całej produkcji krajowej.
Banki Narodowe nie płacą podatków od swoich obligacji, ani od swojego kapitału, ani od swoich depozytów.
Prosimy, żebyście uważali to za ściśle poufne,
Z najwyższym poważaniem wasi,
IKELHEIMER, MORTON I VANDER-GOULD"
Po wymianie powyższych listów amerykańscy bankierzy jeszcze raz wprowadzili w życie wspomniane manipulacje. Zebrali inne bogate żniwa przez zajęcia obciążonych nieruchomości i zabezpieczeń pozostawionych u nich jako zastaw za pożyczki, których ich klienci nie mogli spłacić, ponieważ bankierzy, działając w jedności, wycofywali walutę i ograniczali kredyty, do tego stopnia, że dla ogromnej większości pożyczkobiorców stało się niemożliwe spełnienie ich zobowiązań finansowych.
Abraham Lincoln czuł, że po tym smutnym i kosztownym doświadczeniu Amerykanie mogą być gotowi do wysłuchania głosu rozsądku, więc jeszcze raz przypuścił publiczny atak na bankierów.
W swoim przemówieniu powiedział : „Widzę nadchodzący w najbliższej przyszłości kryzys, który odbiera mi odwagę i powoduje niepokój o bezpieczeństwo mojej Ojczyzny. Korporacje zostały osadzone na tronie, za tym nastąpi era korupcji na szczytach władzy, a władza finansowa kraju będzie dążyć do przedłużenia swojego panowania pracując nad uprzedzeniami ludzi, dopóki bogactwo nie zostanie skupione w kilku rękach, a Republika nie zostanie zniszczona".
Wkrótce po wygłoszeniu tego doniosłego przemówienia Abraham Lincoln został ponownie wybrany na stanowisko prezydenta, lecz zanim mógł wprowadzić w życie prawa, które mogłyby ukrócić chciwe praktyki bankierów, zginął w zamachu dokonanym przez Johna Wilkesa Bootha w trakcie spektaklu teatralnego wieczorem 14 kwietnia 1856 r. Bardzo niewielu Amerykanów wie, dlaczego prezydent Lincoln został zabity. Prawdziwą odpowiedź znaleziono, kiedy detektywi znaleźli zaszyfrowaną wiadomość wśród rzeczy należących do Bootha. Klucz do tej zaszyfrowanej wiadomości znajdował się w posiadaniu Judaha P. Benjamina, agenta Rotschildów w Ameryce. Podczas gdy zaszyfrowana wiadomość nie miała bezpośredniego związku z morderstwem, jasno dowodziła ona kontaktów, jakie miał Booth z Międzynarodowymi Bankierami. Jeszcze raz pozostawali oni ukryci za sceną, podczas gdy Żyd, Booth, został obwiniony za śmierć wielkiego człowieka. Gdyby Abraham Lincoln żył, z największą pewnością obciąłby skrzydła i przyciął żagle międzynarodowym lichwiarzom.
Zanim Lincoln został zamordowany, Salmon P. Chase, który był Sekretarzem Skarbu USA w latach 1861-1864, stwierdził publicznie : „Moje pośrednictwo w działaniu na rzecz uchwalenia Narodowej Ustawy Bankowej było największym finansowym błędem mego życia. Ustawa ta stworzyła monopol, który wpływa na każdą sferę społeczną w kraju. Musi ona zostać uchylona, lecz zanim będzie to możliwe do osiągnięcia, ludzie staną po jednej stronie, a bankierzy po drugiej w walce, jakiej nigdy dotąd nie widzieliśmy w tym kraju".7
W Stanach Zjednoczonych w 1866 r. było 1 906 687 770 dolarów w obiegu. To wynosi 50,46 dolara na głowę. Pod koniec 1876 r. w obiegu było tylko 605 250 000 dolarów, co daje 14,6 dolara na głowę. Waluta narodowa została zredukowana przez jej wycofanie o przeszło 1 300 000 000 dolarów. Znaczenie tych liczb będzie lepiej zrozumiane przez przeciętnego zjadacza chleba, kiedy zobaczy on, że końcowym rezultatem tej polityki bankierów był upadek 56446 przedsiębiorstw, reprezentujący stratę wysokości 2 miliardów 245 milionów 105 tysięcy dolarów w inwestycjach gotówkowych. Większa proporcja strat została poniesiona przez zajęcia obciążonych długiem hipotecznym nieruchomości. Innymi słowy, bankierzy poprzez wycofanie waluty i ograniczenia kredytów wzbogacili się o ponad dwa miliardy dolarów w nieco więcej niż dziesięć lat. Istnieje wiele dowodów wykazujących to, że amerykańscy i europejscy bankierzy byli stowarzyszeni od tego czasu i że późniejsze depresje były tworzone przez podobne manipulacje finansowe, co zostanie przedstawione w następnych rozdziałach.
1. Fakt, że Franklin, Adams i Jefferson zostali członkami Iluminatów i fakt, że Wielka Pieczęć Ameryki stanowi faktycznie insygnia Iluminatów dowodzi władzy Synagogi Szatana.
2. Napoleon III (1808-73) - cesarz Francuzów 1852-70 [przyp. tłum.].
3. Jest tak samo niemożliwe, żeby połowa świata, która zatrudnia płatnych pracowników i cieszy się wysokim standardem życia, konkurowała zawsze z drugą połową zatrudniającą niewolników rządzonych przez dyktaturę.
4. To wmieszanie się cara spowodowało, że Międzynarodowi Bankierzy postanowili obalić rząd rosyjski.
5. Patrz : Władcy pieniądza, MICHAEL nr 10, marzeckwiecień 2001 ; Melvin Sickler, Abraham Lincoln i John F. Kennedy, Dwóch prezydentów Stanów Zjednoczonych zamordowanych z powodu sprawiedliwości, MICHAEL, nr 24, październik-grudzień 2003.
6. Jest to typowy przykład pustosłowia Iluminatów. Monarchia naprawdę oznacza lichwiarzy.
7. Dokładniejsze informacje dotyczące tego aspektu Światowego Ruchu Rewolucyjnego można znaleźć w pracach : Johna R. Elsoma Lightning Over The Treasury Building (Piorun nad budynkiem Skarbu) i Eustace'a Mullinsa The Federal Reserve Conspiracy (Konspiracja Rezerwy Federalnej).
